Dag 1, Zaterdag 9 juli
Om 7.00 uur opgehaald door Herbert (de schelm) van Taxi Rokkeveen en om 7.30 gearriveerd op Schiphol. Bagage afgeleverd en na een vlotte douane controle wat gegeten. Om 9.00 uur naar gate F09 en via een vlotte boarding om 9.45 uur in het vliegtuig. Een rustige vlucht met merendeels goed grondzicht op Algerije, de Sahara en Niger. Daarna flink bewolkt met zelfs wolken op 11 km hoogte. Rond 21.00 geland in Johannesburg en vrij snel alle douane formaliteiten doorlopen. Keurig opgewacht door iemand van de Airport Game lodge en daar om 22.30 uur vermoeid aangekomen. Snel gaan slapen, nou ja het bed was wat krap dus echt goed slapen was het niet.
Dag 2, Zondag 10 juli
Opgestaan om 7.00 uur en ons eerste Afrikaans ontbijt naar binnen gewerkt. Stipt om 9.00 uur kwam iemand van Europcar ons voertuig afleveren. Helaas geen 4WD, maar we moesten toch nog naar het vliegveld om onze permits voor Botswana en Namibie af te halen, want die zaten er nog niet bij. Bij Europcar op het vliegveld kregen we te horen dat er voor ons geen 4WD beschikbaar was. Ja, dat begint dus lekker. Na veel heen en weer bellen en doordat wij onze poot stijf hielden, uiteindelijk toch de gewenste auto mee gekregen en met wat vertraging rond 10.30 uur vanaf het vliegveld richting Witbank en Nelspruit. Door de vertraging overigens nog wel een staaltje toeval meegemaakt. Terwijl we zaten te wachten op onze auto zag Irene een collega van ROC Mondriaan bij dezelfde Euopcar balie staan! Wat een kleine wereld.
Onderweg langs de N4 wat gedronken en gegeten en net voor Nelspruit de tank vol laten gooien. Daarna liet onze TomTom ons in de steek en verdwaalden we een beetje. We reden door een gebied waar je liever je auto niet uit gaat en waar je zeker ´s avonds niet moet zijn. Een enorm uitgestrekt oord met overal rondhangende mensen, golfplaten huizen, zwerfvuil, etc. Gelukkig via een behulpzame pompbediende de juiste weg naar Kiepersol gevonden en daar rond 16.30 uur gearriveerd. Bij de Chestnut country lodge hartelijk ontvangen en een prima kamer met fantastisch uitzicht op de Drakensbergen gekregen. Direct gereserveerd voor het diner, want in de buurt is verder niets en we gaan voor geen prijs in het donker de deur nog uit.
Dat diner was overigens meer dan voortreffelijk: zalmrolletjes in bladerdeeg als voorgerecht, daarna een struisvogelbiefstuk met gepofte aardappel en groenten en Tiramisu toe. En dat, inclusief wijn en koffie voor nog geen 50 euro.
Dag 3, Maandag 11 juli
Wakker geworden van een oranje vuurbal die van net boven de horizon recht de kamer in scheen: wat een schitterend gezicht. Prima ontbijt en om 8.30 uur uitgecheckt met de belofte ooit nog eens terug te keren naar dit fantastische plekje.
Via Hazyview en Graskop de R532 op, die langs alle bekende plakken van de zogenaamde Panoramaroute leidt. Eerst naar Bourke’s luck, een serie potholes met mooie vergezichten op de omgeving. Daarna naar de Drie Rondavels en vandaar een prachtig uitzicht op de Blyde Rivier Canyon, de op 3 na grootste canyon ter wereld en zeer de moeite waard. Terug gereden en bij God’s Window nog even gestopt en een wandeling bergop gemaakt naar een uitzichtpunt. Op de terugweg de collega van Irene weer tegen gekomen, wat een toeval en nu voor de tweede keer. Zij gaan naar Mozambique en Swaziland, dus na vandaag zullen we elkaar niet meer tegenkomen. In Graskop getankt en in een klein uurtje rond 14.30 uur via Kruger Gate het Krugerpark ingereden. Na alle formaliteiten met 30 km. per uur de eerste kilometers in Kruger gereden. Wat klein wild gezien: een paar mooie vogels, enkele Kudu’s en een paar Bosbokken. Nog niet echt spectaculair, maar wie weet wat ons de komende dagen nog te wachten staat.
In Skukuza een heuse Rondavel als onderkomen voor de nacht en nog lekker wat gedronken met uitzicht op de Sabie Rivier. Gegeten in het restaurant en in onze Rondavel nog wat gelezen. Morgen vroeg op voor de tocht naar Olifant’s restcamp. Zo’n 150 km waar we volgens de beschrijving ongeveer 6 uur over gaan doen!
Dag 4, Dinsdag 12 juli
Om 5.30 uur !! Opgestaan en om 6.15 uur op pad voor een rit van 150 km naar Olifant’s restcamp. Na nog geen 5 km de eerste auto’s aan de kant van de weg, dus iets te zien. Ja dus, een luipaard in de bosjes. Op behoorlijke afstand maar toch echt zo maar naast de weg! De schemer verdwijnt en het wordt steeds warmer, maar met de ramen open is het goed uit te houden. De uren hierna vallen we van de ene in de andere verbazing. Binnen een paar uur zien we gewoon 4 van de Big Five! Een luipaard, leeuwen, olifanten en een enorme kudde buffels. Die laatsten staken de weg over vlak voor onze auto, zeker een paar honderd! Geweldig gewoon.
We komen ogen tekort om alles te zien. Zonder volledig te kunnen zijn: Koedoes, Impala’s, Bosbokken, Bavianen, Giraffes, Zebra’s, Gnoe’s, een krokodil, Nijlpaarden, Wrattenzwijnen, struisvogel en tientallen soorten vogels.
Gegeten in Tshokwane en wat gedronken in Satara en om 14.15 uur gearriveerd in Olifant’s. Een hut met een fenomenaal uitzicht op de omgeving en de Olifant’s rivier. Vanaf ons terras nog meer Olifanten (met kleine fant) en antilopen gezien.
Dag 5, woensdag 13 juli
Weer vroeg op en om 6.30 uur gaan rijden richting Shingwedzi, onze laatste stop in Kruger NP. Het is vandaag bewolkt en af en toe miezert het zelfs. We nemen de gravelweg langs de rivier in de hoop het een en ander aan (groot) wild tegen te komen. Of het door het miezerweer kwam weten we niet, maar het eerste uur nagenoeg niets van wild gezien. Daarna wel af en toe groepen antilopen, gnoes en een giraffe. In Mopani gestopt voor een kop koffie en een sandwich. Toen we het park uitreden de eerste olifanten gespot. Verder veel antilopen, buffels, waterbokken en koedoes. Tegen 14.00 uur gearriveerd in Shingwedzi en ingecheckt.
Na het “inrichten” nog even een toer gedaan richting Kanniedood. Direct uit het kamp een gravelroad ingeslagen en meteen de eerste antilopen gezien. Wat al opviel waren de vele olifantendrollen, maar de beesten zelf nog niet gespot. Wel Nijplaarden in de rivier en nog enkele waterbokken. Net op het moment dat we wilden terugkeren stopte een auto voor ons: en ja hoor een olifant in de struiken. De auto’s voor ons keerden om en wij gingen nog een klein stukje door. Dat hadden we beter niet kunnen doen! Wat we toen meemaakten is goed voor een paar enge dromen als we weer thuis zijn.
Een enorme olifant stak vlak voor onze neus de weg over. En na hem volgen er nog een paar. Weer een paar meter verder, we waren juist omgekeerd, stonden we oog in oog met een enorme mannetjes olifant die duidelijk te kennen gaf dat wij in de weg stonden. Na enkele spannende momenten besloten toch maar iets achteruit te gaan, maar we kwamen daarbij in de berm terecht. En de olifant wilde duidelijk precies daar oversteken waar wij vast dreigden te komen staan. De hartslag ging wel wat omhoog! Gelukkig de auto weer op de weg kunnen krijgen en een stuk verder een zijpad in gedraaid. Na enkele minuten kwam de olifant aanlopen en inderdaad precies op de plek waar we net nog stonden ging hij de bosjes in, gevolgd door een hele kudde van zeker 10 stuks, inclusief een paar kleine fanten.
Nadat de laatste gepasseerd was voorzichtig de weg weer op tot een paar honderd meter verder een enorme olifant recht op ons af kwam op de weg. We konden geen kant op, alleen achteruit en het was inmiddels ook nog eens stevig gaan plenzen!. Dat was dus best tricky. Gelukkig waren we ver genoeg terug gereden naar meneer’s zin en het stel verdween in de bosjes. Met het hart in de keel het laatste stuk terug naar het kamp. Helaas via de kortste weg bleek onmogelijk, want het volgende olifantenkoppel stond pal aan de weg rustig een struik kaal te eten en nam daar behoorlijk de tijd voor. Maar weer achteruit en via de langere route zonder verdere verrassingen bij het kamp aangekomen. Daar even bijgekomen met een wijntje en nog wat boodschappen gedaan. Was me dat een avontuur!
Dag 6, Donderdag 14 juli
Weer vroeg op pad voor onze laatste stuk Kruger park. In dit noordelijke gedeelte is de wilddichtheid minder dan in het zuiden, maar toch in een kort tijdbestek olifanten, zebra’s, buffels, giraffen, impala’s en tal van mooie vogels gespot. Onderweg nog een luipaard gemist (dat werd althans verteld door mensen in een auto voor ons). Bij Punda Maria wat gegeten en bij de gelijknamige gate het Kruger NP verlaten. Zeker een locatie om nog eens terug te komen….
Doordat we eindelijk weer wat gas mochten geven vlot Thohoyandou bereikt en vandaar via een gravelroad richting Elim, bekend van een missie hospitaal. Onze bestemming voor komende nacht is de Shiluvari Lodge, prachtig gelegen aan een stuwmeer. Ons huisje grenst aan het meer en we hebben dan ook een schitterend uitzicht. Een uurtje aan het zwembad gelegen (het weer is vandaag voortreffelijk: niet heel warm maar wel zonnig en dus goed uit te houden.
Het prachtige kamp een beetje verkend en vanavond hier ook eten. Nog steeds geen internet dus de verslagen op onze reisblog zullen nog even moeten wachten. Wellicht in Botswana.
Dag 7, Vrijdag 15 juli
Na een voortreffelijk ontbijt in Shiluvari Lodge op weg naar Elim en van daaruit via Louis Trichardt (tegenwoordig Makhado), Vivo, Alldays (niet van de inlegkruisjes….), Swartwater en Tom Burke naar de grens met Botswana. We hadden het gelezen en waren dus een beetje voorbereid maar wat een enorme bureaucratie. Na het invullen van formulieren en via zeker vier kantoren voor even zoveel stempels, strookjes en permits en steeds weer je paspoort tonen, konden we na een klein uur eindelijk de grensrivier (Limpopo) oversteken. Althans tot net over de grensbrug, want daar wachtte de laatste hindernis: een ontsmettingspost i.v.m. angst voor Mond en Klauwzeer. Dus uit de auto en de schoenen ontsmet op een mat met ontsmettingsvloeistof en vervolgens met de auto door een bak gereden. En toen waren we in Botswana en konden we gaan en staan waar we willen.
Pal na de grens in Martin’s Drift ligt de Kwa Nokeng lodge. Ingecheckt en wederom een prima plek: Chalet nummer 1 direct aan de rivier. Al snel verrast door een groep apen die druk van boom tot boom voor ons huisje langs slingerden. En in de rivier hoorden we gebrul, dat bleek een nijlpaard te zijn met een jong. We hebben moeder en kind wel gezien maar helaas niet op de foto gekregen. Het schijnt dat ze ‘s nachts aan land komen dus vanavond maar niet naar buiten…..
Net buiten de lodge wat geld gewisseld, want pinnen is hier voorlopig niet mogelijk en in de supermarkt nog wat water en chips gekocht.
Op het terras van de lodge nog wat gedronken en daarna van het dinerbuffet gebruik gemaakt. Koffie gedronken bij de open haard (heerlijk warm want verder is het hier ‘s avonds en ‘s nachts bitter koud) en rond 10.15 uur het bed opgezocht.
Dag 8, Zaterdag 16 juli
Na een zeer koude nacht en wat crackers als ontbijt op weg naar Francistown. Via Palapye, waar we boodschappen bij de Spar hebben gedaan, noordwaarts over de A1 naar Francistown. Onderweg diverse Road Blocks en controles op mond en klauwzeer gepasseerd en bij 1 ervan ook echt gecontroleerd. Het internationale rijbewijs dus niet voor niets gekocht.
Voorbij Francistown de weg af richting Woodlands en daar allerhartelijkst ontvangen. De locatie, inclusief toegangsweg, doet heel erg denken aan Bond Springs in Australie: heel afgelegen en ja hoor, hier is wireless internet beschikbaar! Straks direct dit verslag en dat van de vorige 7 dagen op ons reisblog zien te krijgen.
Onszelf geinstalleerd in een prachtige luxe chalet aan de (droge) rivier. Helaas blijken we de reispapieren niet goed genoeg gelezen te hebben. We dachten een chalet met keuken (vandaar de boodschappen…) te hebben maar er is alleen een magnetron om maaltijden die bij de receptie te koop zijn, te kunnen opwarmen. De boodschappen (macaroni met alles er op en er aan) aan de mevrouw bij de receptie gegeven, die ons van dankbaarheid om de hals viel: “God bless you”! Voor ons zelf chicken curry voor vanavond gekocht en een paar uurtjes lekker lui op ons terras gezeten en het reisverslag bijgewerkt. Nu eerst eens kijken of we het verslag kunnen uploaden.